Dzieci i alkohol

Dzieci wchodzące w wiek dojrzewania przechodzą jakby ponowne narodziny, a jednocześnie przygotowują się do dorosłości. Mimo że zaczynają wyglądać jak ludzie dorośli, w wielu sprawach są jeszcze dziećmi i nadal jest mnóstwo rzeczy, których nie mogą lub nie potrafią robić. To czas konfliktów z rodzicami, z nauczycielami, czas podważania autorytetów, czas, gdy bardzo ważne, a bywa, że najważniejsze, stają się konflikty z rówieśnikami. Młodzi ludzie w tym wieku mogą przebywać ze sobą niemal bez końca, od rana do nocy. Zaczynają interesować się płcią przeciwną, robią się niepewni siebie. Często zmienia się im nastrój – z euforii przechodzą płynnie w apatię i przygnębienie. Ich reakcje są zmienne i nieprzewidywalne. Często sprawiają wrażenie, jakby niczego nie chcieli od swoich rodziców – zwracają się o wsparcie tylko w momentach poważnych kłopotów albo z prośbą o pieniądze. Zainteresowanie i troskę ze strony dorosłych odczytują jako wtrącanie się i rządzenie. To ciężki czas dla rodziców, którzy muszą pozwolić swym dzieciom stawać się niezależnymi, równocześnie ich nie opuszczając. To właśnie moment, kiedy młodzi ludzie podejmują decyzje czy próbować alkoholu, papierosów i narkotyków, czy nie. Są poza tym stale pod silna presją. W ich życiu przewija się alkohol, a wielu kolegów systematycznie pije.